logo bottom

logo bottom

Katolicka Poradnia Rodzinna

I niedziela miesiąca

w godzinach 12:45 - 13:45

w kawiarence parafialnej

*   *   *

- Przygotowanie narzeczonych do Sakramentu Małżeństwa

- Doradztwo w zakresie naturalnych metod planowania rodziny

- Pomoc w rozwiązywaniu konfliktów małżeńskich

e-KAI

Wiara.pl

Pogoda dla Magnuszewa


Katechizm Wiara katolicka

Temat 3. Wiara nadprzyrodzona

Cnota wiary jest cnot? nadprzyrodzon?, ktra uzdalnia cz?owieka do zdecydowanego przyzwolenia na wszystko, co objawi? Bg.

wiara3

1. Poj?cie i przedmiot wiary

Akt wiary to odpowied? cz?owieka Bogu, ktry si? objawia (por. Katechizm, 142). Przez wiar? cz?owiek poddaje Bogu ca?kowicie swj rozum i swoj? wol?. Ca?? swoj? istot? cz?owiek wyra?a przyzwolenie Bogu Objawicielowi (Katechizm, 143). Pismo ?wi?te nazywa to przyzwolenie pos?usze?stwem wiary (por. Rz 1, 5; 16, 26).

Cnota wiary jest cnot? nadprzyrodzon?, ktra uzdalnia cz?owieka o?wiecaj?c jego rozum i poruszaj?c jego wol? do zdecydowanego przyzwolenia na wszystko, co objawi? Bg, nie ze wzgl?du na wewn?trzn? oczywisto?? tego objawienia, tylko ze wzgl?du na autorytet Boga Objawiciela. Wiara jest najpierw osobowym przylgni?ciem cz?owieka do Boga; rwnocze?nie i w sposb nierozdzielny jest ona dobrowolnym uznaniem ca?ej prawdy, ktr? Bg objawi? (Katechizm, 150).

2. Cechy wiary

Wiara jest darem Bo?ym, cnot? nadprzyrodzon? wlan? przez Niego. Aby tak? wiar? mo?na by?o w sobie obudzi?, potrzebna jest uprzedzaj?ca i wspomagaj?ca ?aska Boga (Katechizm, 153). Rozum nie wystarcza, aby obj?? prawd? objawion?, do tego konieczny jest dar wiary.

Wiara jest aktem ludzkim. Chocia? jest to akt, ktry dokonuje si? dzi?ki nadprzyrodzonemu darowi, wiara jest aktem autentycznie ludzkim. Okazanie zaufania Bogu i przylgni?cie do prawd objawionych przez Niego nie jest przeciwne ani wolno?ci, ani rozumowi ludzkiemu (Katechizm, 154). W wierze rozum i wola wsp?pracuj? z ?ask? Bo??: Wiara jest aktem rozumu, przyjmuj?cego prawd? Bo?? z nakazu woli, poruszonej ?ask? przez Boga1.

Wiara i wolno??. Cz?owiek powinien odpowiedzie? Bogu przez wiar? dobrowolnie; dlatego nikogo nie wolno przymusza? do przyj?cia wiary wbrew jego woli. Fakt wiary z samej swej natury jest dobrowolny (Katechizm, 160)2. Jezus wprawdzie wzywa? do wiary i nawrcenia, w ?aden jednak sposb nie zmusza?. Da? ?wiadectwo prawdzie, ale nie chcia? narzuca? jej si?? tym, ktrzy si? jej sprzeciwiali (ibidem).

Wiara i rozum. Chocia? wiara przewy?sza rozum, to jednak nigdy nie mo?e mie? miejsca rzeczywista niezgodno?? mi?dzy wiar? i rozumem. Poniewa? ten sam Bg, ktry objawia tajemnice i udziela wiary, z?o?y? w ludzkim duchu ?wiat?o rozumu, nie mo?e przeczy? sobie samemu ani prawda nigdy nie mo?e sprzeciwia? si? prawdzie3. Dlatego we wszystkich dyscyplinach wiedzy badanie metodyczne, je?li tylko przebiega w sposb prawdziwie naukowy i zgodny z normami moralnymi, nigdy w istocie nie b?dzie sprzeczne z wiar?, poniewa? sprawy ?wiata i sprawy wiary pochodz? od tego samego Boga (Katechizm, 159).

Nie ma sensu prba udowadniania nadprzyrodzonych prawd wiary, natomiast mo?na zawsze udowodni?, ?e jest fa?szywe to wszystko, co pretenduje do sprzeczno?ci z tymi prawdami.

Eklezjalno?? wiary. Wierzenie to akt w?a?ciwy dla wiernego jako wiernego, to znaczy, cz?onka Ko?cio?a. Ten, kto wierzy, przyzwala na prawd? nauczan? przez Ko?ci?, ktry strze?e depozytu Objawienia. Wiara Ko?cio?a poprzedza, rodzi, podtrzymuje i karmi nasz? wiar?. Ko?ci? jest Matk? wszystkich wierz?cych (Katechizm, 181). Nikt nie mo?e mie? Boga jako Ojca, kto nie ma Ko?cio?a jako Matki4.

wiara2

Wiara jest konieczna do zbawienia (por. Mk 16, 16; Katechizm, 161). Bez wiary za? nie mo?na podoba? si? Bogu (Hbr 11, 6). Ci (), ktrzy bez w?asnej winy nie znaj?c Ewangelii Chrystusowej i Ko?cio?a Chrystusowego szczerym sercem jednak szukaj? Boga i wol? Jego przez nakaz sumienia poznan? staraj? si? pod wp?ywem ?aski pe?ni? czynem, mog? osi?gn?? wieczne zbawienie5.

3. Racje wiarygodno?ci

Racj? wiary nie jest fakt, ?e prawdy objawione okazuj? si? prawdziwe i zrozumia?e w ?wietle naszego rozumu naturalnego. Wierzymy z powodu autorytetu samego objawiaj?cego si? Boga, ktry nie mo?e ani sam si? myli?, ani nas ok?ama? (Katechizm, 156).

Niemniej jednak, ?eby akt wiary by? zgodny z rozumem, Bg zechcia? da? nam racje wiarygodno?ci, ktre pokazuj?, ?e przyzwolenie wiary ?adn? miar? nie jest ?lepym d??eniem ducha6. Racje wiarygodno?ci to pewne znaki, ?e Objawienie jest s?owem Bo?ym.

Te racje wiarygodno?ci to mi?dzy innymi:

chwalebne Zmartwychwstanie Naszego Pana, ostateczny znak Jego Bstwa i najpewniejszy dowd prawdziwo?ci Jego s?w;

cuda Chrystusa i ?wi?tych (por. Mk 16, 20; Dz 2, 4) (Katechizm, 156)7;

wype?nienie si? proroctw (Katechizm, 156) uczynionych na temat Chrystusa albo przez samego Chrystusa (na przyk?ad, proroctwa dotycz?ce M?ki Naszego Pana, proroctwo o zniszczeniu Jerozolimy, i tak dalej). To spe?nienie si? proroctw jest dowodem prawdziwo?ci Pisma ?wi?tego;

wznios?o?? doktryny chrze?cija?skiej jest rwnie? dowodem jej Boskiego pochodzenia. Ten, kto starannie rozwa?a nauki Chrystusa, mo?e odkry? w ich g??bokiej prawdzie, w ich pi?knie i spjno?ci m?dro??, ktra przekracza ludzk? zdolno?? rozumienia i obja?niania tego, czym jest Bg, tego, czym jest ?wiat, tego, czym jest cz?owiek, jego historia i jego transcendentny sens;

rozwj i ?wi?to?? Ko?cio?a, jego p?odno?? i trwa?o?? s? pewnymi znakami Objawienia, dostosowanymi do umys?owo?ci wszystkich (Katechizm, 156).Racje wiarygodno?ci nie tylko pomagaj? temu, kto nie ma wiary, ?eby oddzieli? przes?dy utrudniaj?ce jej otrzymanie, ale rwnie? temu, kto ma wiar?, utwierdzaj?c go, ?e jest czym? racjonalnym wierzy? i oddalaj?c go od fideizmu.

4. Poznanie wiary

Wiara to poznanie. Sprawia, ?e poznajemy przyrodzone i nadprzyrodzone prawdy. Pozorna ciemno??, jakiej do?wiadcza wierz?cy, jest owocem ograniczenia ludzkiego rozumu wobec nadmiaru ?wiat?a prawdy Bo?ej. Wiara jest zapowiedzi? ogl?dania Boga twarz? w twarz w Niebie (1 Kor 13, 12; por. 1 J 3, 2).

Pewno?? wiary. Wiara jest pewna, pewniejsza ni? wszelkie ludzkie poznanie, poniewa? opiera si? na samym s?owie Boga, ktry nie mo?e k?ama? (Katechizm, 157). Pewno??, jak? daje ?wiat?o Bo?e, jest wi?ksza ni? ta, ktr? daje ?wiat?o rozumu naturalnego8.

Rozum pomaga w pog??bianiu wiary. Jest charakterystyczne dla wiary, ?e wierz?cy pragnie lepiej pozna? Tego, w ktrym z?o?y? swoj? wiar?, i lepiej zrozumie? to, co On objawi?; g??bsze poznanie b?dzie domaga? si? z kolei wi?kszej wiary, coraz bardziej przenikni?tej mi?o?ci? (Katechizm, 158).

Teologia jest nauk? o wierze. Stara si? z pomoc? rozumu o lepsze poznanie prawd, ktre posiada si? przez wiar? nie po to, ?eby b?yszcza?y bardziej same w sobie co jest niemo?liwe ale ?eby by?y bardziej zrozumia?e dla wierz?cego. Ten wysi?ek, kiedy jest autentyczny, pochodzi z mi?o?ci do Boga i towarzyszy mu wysi?ek wi?kszego zbli?ania si? do Niego. Najlepszymi teologami zawsze byli i b?d? ?wi?ci.

5. Spjno?? mi?dzy wiar? a ?yciem

Ca?e ?ycie chrze?cijanina powinno by? przejawem jego wiary. Nie ma ?adnego aspektu, ktry nie mg?by by? o?wiecony przez wiar?. Sprawiedliwy z wiary ?y? b?dzie (Rz 1, 17). Wiara dzia?a na rzecz mi?o?ci (por. Ga 5, 6). Bez uczynkw wiara jest martwa (por. Jk 2, 20-26).

Kiedy brakuje tej jedno?ci ?ycia i dopuszcza si? zachowanie niezgodne z wiar?, wwczas wiara w konieczny sposb ulega os?abieniu i jest nara?ona na ryzyko utraty.

Wytrwanie w wierze. Wiara jest bezinteresownym darem Boga. Jednak mo?emy utraci? ten bezcenny dar (por. 1 Tm 1, 18-19). Aby ?y?, wzrasta? i wytrwa? w wierze a? do ko?ca, musimy j? karmi? (Katechizm, 162). Musimy prosi? Boga, ?eby przymna?a? nam wiary (por. ?k 17, 5) i ?eby czyni? nas fortes in fide [mocnymi w wierze] (1 P 5, 9). W tym celu, z Bo?? pomoc?, trzeba realizowa? wiele aktw wiary.

Wszyscy wierni katolicy s? zobowi?zani do unikania zagro?e? dla wiary. Mi?dzy innymi powinni powstrzymywa? si? od czytania tych publikacji, ktre s? przeciwne wierze albo moralno?ci, zarwno je?li wskaza?o je wprost Magisterium Ko?cio?a, jak te? je?li ostrzega przed tym dobrze uformowane sumienie, chyba ?e istnieje powa?na przyczyna i wyst?puj? okoliczno?ci, ktre czyni? tak? lektur? nieszkodliw?.

Propagowanie wiary. Nie zapala si? te? ?wiat?a i nie stawia pod korcem, ale na ?wieczniku Tak niech ?wieci wasze ?wiat?o przed lud?mi (Mt 5, 15-16). Otrzymali?my dar wiary, ?eby go propagowa?, a nie po to, ?eby go ukrywa? (por. Katechizm, 166). Nie mo?na unikn?? wiary w dzia?alno?ci zawodowej9. Nale?y kszta?towa? ca?e ?ycie spo?eczne zgodnie z naukami i duchem Chrystusa. 

Francisco Daz

Podstawowa bibliografia

Katechizm Ko?cio?a Katolickiego
, 142-197

Lektury zalecane

?wi?ty Josemara Escriv, Homilia ?ycie wiar?, w: Przyjaciele Boga, 190-204.

-------------------- 

1 ?w. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, II-II, 2, 9.

2 Por. II Sobr Watyka?ski, deklaracja Dignitatis humanae, 10; KPK 748 2.

3 I Sobr Watyka?ski: DS 3017.

4 ?w. Cyprian, De catholic unitate Ecclesi, PL 4,503.

5 II Sobr Watyka?ski, konstytucja dogmatyczna Lumen gentium, 16.

6 I Sobr Watyka?ski: DS 3008-3010; Katechizm, 156.

7 Warto?? Pisma ?wi?tego jako ca?kowicie wiarygodnego ?rd?a historycznego mo?na ustanowi? przy pomocy solidnych dowodw. Na przyk?ad, tych, ktre odnosz? si? do jego staro?ytno?ci (wiele ksi?g Nowego Testamentu zosta?o napisanych w par? lat od ?mierci Chrystusa, co daje ?wiadectwo ich warto?ci) albo tych, ktre odnosz? si? do analizy tre?ci (potwierdzaj?cej prawdziwo?? ?wiadectw).

8 ?w. Tomasz z Akwinu, Suma teologiczna, II-II, 171, 5 ad 3.

9 Por. ?w. Josemara Escriv, Droga, 353.