ŁAKNĄĆ I PRAGNĄĆ JEZUSA – CHLEBA ŻYCIA
30 Rzekli do Niego: «Jakiego więc dokonasz znaku, abyśmy go widzieli i Tobie uwierzyli? Cóż zdziałasz? 31 Ojcowie nasi jedli mannę na pustyni, jak napisano: Dał im do jedzenia chleb z nieba». 32 Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Nie Mojżesz dał wam chleb z nieba, ale dopiero Ojciec mój da wam prawdziwy chleb z nieba. 33 Albowiem chlebem Bożym jest Ten, który z nieba zstępuje i życie daje światu». 34 Rzekli więc do Niego: «Panie, dawaj nam zawsze tego chleba!» 35 Odpowiedział im Jezus: «Jam jest chleb życia. Kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął; a kto we Mnie wierzy, nigdy pragnąć nie będzie». (J 6, 30-35)
O co proszę?
O głęboką wiarę i rozmiłowanie w Jezusie Eucharystycznym.
O głęboką wiarę i rozmiłowanie w Jezusie Eucharystycznym.
- Mieszkańcy Kafarnaum wspominają Boże cuda dokonane w przeszłości (ww. 30-31). Nie dostrzegają, że na ich oczach dzieją się największe cuda: Jezus-Zbawiciel żyje między nimi.
- Jezus przyszedł na ziemię, aby zamieszkać w moim „Kafarnaum” – żyje w mojej codzienności: w mojej rodzinie, we wspólnocie, w pracy. Jest ze mną we wszystkim, czym żyję.
- Co mogę powiedzieć o moim osobistym doświadczeniu Jezusa? Czy jest we mnie żywe przeczucie Jego obecności? Czy dostrzegam cuda, których dokonuje w zwykłych wydarzeniach?
- Jezus uświadamia mi, że wszelkie dobro, które codziennie mnie spotyka, pochodzi z nieba – jest darem Ojca (w. 32). Czy wierzę, że Ojciec widzi wszystkie moje potrzeby i nie pozwoli mi zginąć? Za co chciałbym Mu dzisiaj najbardziej podziękować? Za jaką „mannę”?
- Jezus przypomina mi o największym darze, który codziennie daje mi Ojciec. Jest nim On sam – Syn Ojca (w. 33). Codziennie szuka mnie jak zagubionej owcy, bierze na ramiona, prowadzi do swego Ojca. Zwrócę się do Ojca z modlitwą uwielbienia. Będę dziękował Mu za Jezusa.
- Jezus odsłania mi największy cud swojej obecności, który będzie trwał do końca świata. Jest nim cud Eucharystii (ww. 33-34). Uświadomię sobie, że codziennie mogę doświadczać cudu objawiania się żywego Jezusa w znaku chleba.
- Jezus zapewnia mnie, że w Eucharystii może zaspokoić wszelkie łaknienia i pragnienia (w. 35). Co mogę powiedzieć o moich spotkaniach z Nim na Mszy świętej, w Komunii i na adoracji?
- Czy pogłębiam moją duchowość eucharystyczną? Co powinienem w niej odnowić? Będę modlił się słowami: „Ojcze, rozbudź we mnie głód Jezusa, Żywego Chleba”.
Ks. Krzysztof Wons SDS
