PIERWSZE CZYTANIE
Ez 37, 21-28
Bóg gromadzi rozproszonych
Czytanie z Księgi proroka Ezechiela
Tak mówi Pan Bóg:
«Oto wybieram Izraelitów spośród ludów, do których pociągnęli, i zbieram ich ze wszystkich stron, i prowadzę ich do ich kraju. I uczynię ich jednym ludem w kraju, na górach Izraela, i jeden król będzie nimi wszystkimi rządził, i już nie będą tworzyć dwóch narodów, i już nie będą podzieleni na dwa królestwa.
I już nie będą się kalać swymi bożkami i wstrętnymi kultami, i wszelkimi odstępstwami. Uwolnię ich od wszystkich wiarołomstw, którymi zgrzeszyli, oczyszczę ich i będą moim ludem, Ja zaś będę ich Bogiem.
Sługa mój, Dawid, będzie królem nad nimi, i wszyscy oni będą mieć jedynego Pasterza, i żyć będą według moich praw, i moje przykazania zachowywać będą i wypełniać. Będą mieszkali w kraju, który dałem słudze mojemu, Jakubowi, w którym mieszkali wasi przodkowie. Zamieszkają w nim oni i synowie, i wnuki ich na zawsze, a mój sługa, Dawid, będzie na zawsze ich władcą.
I zawrę z nimi przymierze pokoju: będzie to wiekuiste przymierze z nimi. Osadzę ich i rozmnożę, a mój przybytek pośród nich umieszczę na stałe. Mieszkanie moje będzie pośród nich, i Ja będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem. Ludy zaś pogańskie poznają, że Ja jestem Pan, który uświęca Izraela, gdy mój przybytek będzie wśród nich na zawsze».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Jr 31, 10. 11-12b. 13 (R.: por. 10d)
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Słuchajcie, narody, słowa Pańskiego, *
głoście je na wyspach odległych i mówcie:
«Ten, który rozproszył Izraela, znów go zgromadzi *
i będzie nad nim czuwał jak pasterz nad swym stadem».
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Pan bowiem uwolni Jakuba, *
wybawi go z ręki silniejszego od niego.
Przyjdą z weselem na szczyt Syjonu *
i rozradują się błogosławieństwem Pana.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
Wtedy dziewica rozweseli się w tańcu *
i młodzieńcy cieszyć się będą ze starcami.
Zamienię bowiem ich smutek w radość, *
pocieszę ich i rozweselę po ich troskach.
Refren: Pan nas obroni, tak jak pasterz owce.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Ez 18, 31ac
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
Odrzućcie od siebie wszystkie grzechy
i uczyńcie sobie nowe serce i nowego ducha.
Aklamacja: Chwała Tobie, Królu wieków.
EWANGELIA
J 11, 45-57
Jezus umrze, aby zgromadzić rozproszone dzieci Boże
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Wielu spośród Żydów przybyłych do Marii, ujrzawszy to, czego Jezus dokonał, uwierzyło w Niego. Niektórzy z nich udali się do faryzeuszów i donieśli im, co Jezus uczynił.
Arcykapłani więc i faryzeusze zwołali Sanhedryn i rzekli: «Cóż zrobimy wobec tego, że ten człowiek czyni wiele znaków? Jeżeli Go tak pozostawimy, to wszyscy uwierzą w Niego, a przyjdą Rzymianie i zniszczą nasze miejsce święte i nasz naród». Wówczas jeden z nich, Kajfasz, który w owym roku był najwyższym kapłanem, rzekł do nich: «Wy nic nie rozumiecie i nie bierzecie tego pod rozwagę, że lepiej jest dla was, aby jeden człowiek umarł za lud, niżby miał zginąć cały naród».
Tego jednak nie powiedział sam od siebie, ale jako najwyższy kapłan w owym roku wypowiedział proroctwo, że Jezus ma umrzeć za naród, i nie tylko za naród, ale także po to, by rozproszone dzieci Boże zgromadzić w jedno. Tego więc dnia postanowili Go zabić.
Odtąd Jezus już nie występował otwarcie wśród Żydów, tylko odszedł stamtąd do krainy w pobliżu pustyni, do miasta zwanego Efraim, i tam przebywał ze swymi uczniami.
A była blisko Pascha żydowska. Wielu przed Paschą udawało się z tej okolicy do Jerozolimy, aby się oczyścić. Oni więc szukali Jezusa i gdy stanęli w świątyni, mówili jeden do drugiego: «Jak wam się zdaje? Czyżby nie miał przyjść na święto?»
Arcykapłani zaś i faryzeusze wydali polecenie, aby każdy, ktokolwiek będzie wiedział o miejscu Jego pobytu, doniósł o tym, by można było Go pojmać.
Oto słowo Pańskie.
4 kwietnia 2025
„Mądry” człowiek
W pysze i przekonaniu o ogromie swej wiedzy człowiek jest w stanie powiedzieć Bogu, co Mu wolno, a czego nie może zrobić; gdzie ma się narodzić Mesjasz oraz jakie pochodzenie wyklucza bycie Nim. Jednak problem tkwi w tym, że bez Chrystusa nie możemy powiedzieć, że znamy Boga i wiemy, czego dla nas pragnie. Dlatego Jezus wkracza w historię w symbolicznym momencie Święta Namiotów, kiedy lud przypominał sobie, jak jego życie na pustyni było całkowicie zależne od posłuszeństwa Bogu, który pozostaje wierny swym obietnicom pomimo niewierności Jego ludu.
Boże, kiedy pojawia się u mnie zarozumiałe przekonanie, że wiem, jak powinieneś działać i co powinieneś uczynić, daj mi dziecięcą prostotę wiary, abym pozwalał Tobie się prowadzić przez pustynię mojego życia.
Słowo na każdy dzień – Edycja św. Pawła
Dzień 94/271
14. tydzień roku
Piątek
4
kwietnia 2025
Dzień powszedni
Kolor szat: fioletowy
Pierwszy piątek miesiąca
IMIENINY:
Adelajda, Ambroży, Bazyli, Benedykt, Izydor, Juliana, Józef, Mira, Platon, Teodul, Teodulf, Wacław, Wyszeniega, Zdziemir, Zdzimir
DZIŚ URODZINY OBCHODZĄ:
Frączek Aleksandra, Paluch Piotr, Rudnicki Ignacy
Niech Bóg błogosławi!
W TYM DNIU ODESZLI DO PANA:
† Walenty Marczak (1922 – lat 70)
† Ludwik Wasilewski (1929 – lat 21)
† Janina Młynarczyk (2006 – lat 78)
Trwać przy Jezusie w trudnych chwilach
1 Potem Jezus obchodził Galileę. Nie chciał bowiem chodzić po Judei, bo Żydzi mieli zamiar Go zabić. 2 A zbliżało się żydowskie Święto Namiotów. 10 Kiedy zaś bracia Jego udali się na święto, wówczas poszedł i On, jednakże nie jawnie, lecz skrycie. 25 Niektórzy z mieszkańców Jerozolimy mówili: «Czyż to nie jest Ten, którego usiłują zabić? 26 A oto jawnie przemawia i nic Mu nie mówią. Czyżby zwierzchnicy naprawdę się przekonali, że On jest Mesjaszem? 27 Przecież my wiemy, skąd On pochodzi, natomiast gdy Mesjasz przyjdzie, nikt nie będzie wiedział, skąd jest». 28 A Jezus, ucząc w świątyni, zawołał tymi słowami: «I Mnie znacie, i wiecie, skąd jestem. Ja jednak nie przyszedłem sam od siebie; lecz prawdziwy jest Ten, który Mnie posłał, którego wy nie znacie. 29 Ja Go znam, bo od Niego jestem i On Mnie posłał». 30 Zamierzali więc Go pojmać, jednakże nikt nie podniósł na Niego ręki, ponieważ godzina Jego jeszcze nie nadeszła. (J 7, 1-2. 10. 25-30)
O co proszę?
O głęboką relację z Jezusem w trudnych chwilach.
- Przylgnę z głębokim przejęciem do Jezusa i będę Go prosił, abym mógł Mu towarzyszyć w Jego osamotnieniu i cierpieniu z powodu odrzucenia (w. 1. 10. 25-30).
- Zatrzymam się dłużej przy słowach: „Żydzi mieli zamiar Go zabić” (w. 1). W serdecznej rozmowie będę pytał Jezusa, co w moim życiu najbardziej Go rani? Przez co skazuję Go na ukrzyżowanie?
- Jezus pozostaje nierozpoznany przez tych, którzy w Niego nie wierzą (w. 10. 25-27). Czy dostrzegam Go w mojej codzienności? Czy słucham Jego słowa? W jakich miejscach, relacjach, zajęciach nie potrafię Go dostrzec?
- „Przecież my wiemy…” (w. 27). Przywiązania do własnych schematów pojmowania Boga nie pozwalają Żydom rozpoznać Jezusa. Jakie schematy myślowe czy obrazy najbardziej przeszkadzają mi spotykać się z Jezusem na modlitwie?
- Jezus wyrzuca Żydom, że nie znają Boga (w. 28). Upadnę przed Jezusem i będę Go prosił, aby pomógł mi zobaczyć w prawdzie moją relację z Bogiem. Co pozwolił mi zobaczyć?
- Jakie jest moje doświadczenie Boga? Jaki obraz Ojca noszę w sobie? Będę prosił Jezusa, aby pomógł mi pogłębić moją relację z Ojcem.
- Przytulę się do serca Jezusa i będę powtarzał: „Pozwól mi trwać przy Tobie, gdy nadejdzie godzina Twojej męki” (w. 30).
Ks. Krzysztof Wons SDS
Piątek 4 tygodnia Wielkiego Postu
Odtwarzacz plików dźwiękowych
Judyta Syrek
1. Modlitwa Pana Jezusa w Ogrójcu
Jesteśmy przyzwyczajeni do obrazu człowieka klęczącego i modlącego się do Jezusa. W tej tajemnicy to Jezus klęczy, modląc się do Ojca. Bóg klęczy i prosi za nas wszystkich. Mocny widok. Nie wstydźmy się dzisiaj upadać na kolana, kiedy chcemy prosić. Z postawy klęczącej człowiek podnosi się silniejszy.
2. Biczowanie Pana Jezusa
Milczący i bity Jezus. „Nie otworzył ust swoich” (Iz 53, 7). Czy milczenie jest najlepszą bronią? Po ludzku wydaje się, że nie. W Bożym planie zbawienia Jezusowe milczenie było drogą do zwycięstwa dobra nad ziem. Ono nas uczy, że w najbardziej bolesnych momentach trzeba oddać wszystko w ręce Boga Ojca.
3. Cierniem ukoronowanie
Poniżony Bóg jest najbliżej człowieka, który cierpi. Bóg bowiem nie opuszcza nas w cierpieniu. On je przyjmuje i współcierpi z nami. Nie rozpacza nad własnym poniżeniem, lecz przybliża się do wszystkich, którzy zostali upokorzeni. Bóg nigdy nie stoi po stronie oprawców.
4. Dźwiganie krzyża
Droga, na której jedni płaczą, inni się śmieją, jedni pomagają, ocierając twarz, drudzy dodają bólu, to ludzkie życie niesione na ramionach Boga. Tylko Boży Syn zjednoczony z Bogiem Ojcem i Duchem Świętym jest w stanie unieść nasze życie. Nie ma innej drogi jak ta z Jezusem.
5. Śmierć Pana Jezusa na krzyżu
Umarł i zmartwychwstał. Tak mówimy w Credo. To podstawa naszej wiary. Każde spojrzenie na krzyż jest oddaniem starego życia, starych spraw Chrystusowi po to, by pomagał nam w stawaniu się nowym człowiekiem. By umierały w nas stare przyzwyczajenia, a rodziło się życie zgodne z Ewangelią. W chrześcijaństwie bardzo ważne są słowa: „Oto czynię wszystko nowe” (Ap 21, 5). Spojrzenie na krzyż jest spojrzeniem w nowym kierunku. Jest sztuką patrzenia od nowa.

Dzień 4.
Jak się dzisiaj czujesz? Jak przeżywasz tę modlitwę? Czy łatwo ci się do niej zabrać, czy też toczysz wielką walkę, aby się zmobilizować? Pamiętaj, że cel tych trzydziestu dni nabożeństwa „WRÓĆ” nie podoba się złemu duchowi i będzie robił wiele, aby cię zniechęcić i zatrzymać po swojej stronie tych, których oderwał od Pana Boga. Spokojnie, nie zrażaj się. Masz po swojej stronie kogoś silniejszego; kogoś, przed kim drży piekło, a złe duchy błagały, aby je posłał w świnie. Zwycięzca śmierci, piekła i szatana, Jezus Chrystus — On jest po twojej stronie i chce, abyś był Jego apostołem w walce o dusze i ich zbawienie. Życzę ci, by Twoje zaangażowanie przyniosło takie owoce w życiu tych, za których się modlisz, jakich doświadczył św. Paweł Apostoł.
Historia nawrócenia św. Pawła jest opisana w Dziejach Apostolskich. Zapraszam cię do ponownego pochylenia się nad tym tekstem. „Szaweł ciągle jeszcze siał grozę i dyszał żądzą zabijania uczniów Pańskich. Udał się do arcykapłana i poprosił go o listy do synagog w Damaszku, aby mógł uwięzić i przyprowadzić do Jeruzalem mężczyzn i kobiety, zwolenników tej drogi, jeśliby jakichś znalazł. Gdy zbliżał się już w swojej podróży do Damaszku, olśniła go nagle światłość z nieba. A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: «Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz?» «Kto jesteś, Panie?» – powiedział. A On: «Ja jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić»” (Dz 9, 1-6).
Chociaż Szaweł gorliwie angażował się w judaizm, to jego serce tak naprawdę było daleko od Pana Boga. Czy wiedziałeś, że nawrócenie zostało mu wyproszone na modlitwie? Ktoś kiedyś przedstawił go Jezusowi w swoich błaganiach. To stało się ziarnem, które po krótkim czasie wydało przepiękny owoc wiary w Jezusa Chrystusa i przyjęcia Go za swojego Pana i Zbawiciela.
Człowiekiem, który wstawiał się w intencji Szawła, był św. Szczepan. Tak mówią o tym Dzieje Apostolskie: „Wyrzucili go poza miasto i kamienowali, a świadkowie złożyli swe szaty u stóp młodzieńca, zwanego Szawłem. Tak kamienowali Szczepana, który modlił się: «Panie Jezu, przyjmij ducha mego!» A gdy osunął się na kolana, zawołał głośno: «Panie, nie licz im tego grzechu!» Po tych słowach skonał” (Dz 7, 58-60).
„Panie, nie poczytaj im tego grzechu”. Te słowa wypowiedziane z wiarą i ufnością wystarczyły. Może zastanawiasz się, ile masz się modlić, jakie słowa dobierać i co robić, aby modlitwa przyniosła owoc nawrócenia. Tu nie chodzi o piękne słowa, tylko serce pełne wiary i ufności.
MODLITWA
Boże Ojcze, Ty udzieliłeś łaski nawrócenia św. Pawłowi, który prześladował uczniów Twojego Syna. Przez wstawiennictwo Apostoła Narodów polecamy Ci osoby, które mają faryzejskie sumienie. Mówią, że wierzą w Boga, ale swoimi czynami i życiem tego nie potwierdzają. Deklarują, że są chrześcijanami, lecz odrzucają przykazania Boże i kościelne. Niech Twoja łaska, Ojcze, pozwoli im otworzyć się na dar szczerego nawrócenia i ukochania Twojego Syna obecnego w modlitwie, słowie Bożym, sakramentach i wspólnocie Kościoła. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen.
- Teraz wymień imiona osób, za które chcesz się dziś modlić.
- Odmów Litanię do Niepokalanego Serca Maryi.
- Pomódl się dziesiątką różańca.
Ks. Sebastian Picur – WRÓĆ. Modlitewnik za tych, którzy odeszli od Boga, Dom Wydawniczy RAFAEL, Kraków
PIERWSZE CZYTANIE
Pan czuwa nad sprawiedliwym
Czytanie z Księgi proroka Jeremiasza
Rzekł Jeremiasz:
«Słyszałem oszczerstwo wielu: „Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego!” Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: „Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy pomstę na nim!”
Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą. Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego i który patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę na nich. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę.
Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 18 (17), 2-3a. 3b-4. 5-6. 7 (R.: por. 7)
Refren: Pana wzywałem i On mnie wysłuchał.
Miłuję Cię, Panie, *
Mocy moja,
Panie, Opoko moja i Twierdzo, *
mój Wybawicielu.
Refren: Pana wzywałem i On mnie wysłuchał.
Boże, Skało moja, na którą się chronię, *
Tarczo moja, Mocy zbawienia mego i moja Obrono.
Wzywam Pana, godnego chwały, *
i wyzwolony będę od moich nieprzyjaciół.
Refren: Pana wzywałem i On mnie wysłuchał.
Ogarnęły mnie fale śmierci *
i zatrwożyły odmęty niosące zagładę.
Oplątały mnie pęta otchłani, *
schwyciły mnie sidła śmierci.
Refren: Pana wzywałem i On mnie wysłuchał.
Wzywałem Pana w moim utrapieniu, *
wołałem do mojego Boga
i głos mój usłyszał ze swojej świątyni, *
dotarł mój krzyk do Jego uszu.
Refren: Pana wzywałem i On mnie wysłuchał.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. J 6, 63c. 68c
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
Słowa Twoje, Panie, są duchem i życiem.
Ty masz słowa życia wiecznego.
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
EWANGELIA
Jezus oskarżony o bluźnierstwo
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Żydzi porwali za kamienie, aby Jezusa ukamienować. Odpowiedział im Jezus: «Ukazałem wam wiele dobrych czynów, które pochodzą od Ojca. Za który z tych czynów chcecie Mnie kamienować?»
Odpowiedzieli Mu Żydzi: «Nie kamienujemy Cię za dobry czyn, ale za bluźnierstwo, za to, że Ty, będąc człowiekiem, uważasz siebie za Boga».
Odpowiedział im Jezus: «Czyż nie napisano w waszym Prawie: „Ja rzekłem: Bogami jesteście?” Jeżeli Pismo nazwało bogami tych, do których skierowano słowo Boże – a Pisma nie można odrzucić – to czemu wy o Tym, którego Ojciec poświęcił i posłał na świat, mówicie: „Bluźnisz”, dlatego że powiedziałem: „Jestem Synem Bożym?” Jeżeli nie dokonuję dzieł mojego Ojca, to Mi nie wierzcie! Jeżeli jednak dokonuję, to choć nie wierzylibyście Mi, wierzcie moim dziełom, abyście poznali i wiedzieli, że Ojciec jest we Mnie, a Ja w Ojcu».
I znowu starali się Go pojmać, ale On uszedł z ich rąk. I powtórnie udał się za Jordan, na miejsce, gdzie Jan poprzednio udzielał chrztu, i tam przebywał.
Wielu przybyło do Niego, mówiąc, iż Jan wprawdzie nie uczynił żadnego znaku, ale wszystko, co Jan o Nim powiedział, było prawdą. I wielu tam w Niego uwierzyło.
Oto słowo Pańskie.
PIERWSZE CZYTANIE
Przymierze Boga z Abrahamem
Czytanie z Księgi Rodzaju
Abram padł na oblicze, a Bóg tak do niego mówił:
«Oto moje przymierze z tobą: staniesz się ojcem mnóstwa narodów. Nie będziesz więc odtąd nazywał się Abram, lecz imię twoje będzie Abraham, bo uczynię ciebie ojcem mnóstwa narodów. Sprawię, że będziesz niezmiernie płodny, tak że staniesz się ojcem narodów i pochodzić będą od ciebie królowie.
Przymierze moje, które zawieram pomiędzy Mną a tobą oraz twoim potomstwem, będzie trwało przez pokolenia jako przymierze wieczne, abym był Bogiem twoim, a potem twego potomstwa. I oddaję tobie i twym przyszłym potomkom kraj, w którym przebywasz, cały kraj Kanaan, jako własność na wieki i będę ich Bogiem».
Potem rzekł Bóg do Abrahama: «Ty zaś, a po tobie twoje potomstwo przez wszystkie pokolenia zachowujcie przymierze ze Mną».
Oto słowo Boże.
PSALM RESPONSORYJNY
Ps 105 (104), 4-5. 6-7. 8-9 (R.: por. 8a)
Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Rozmyślajcie o Panu i Jego potędze, *
zawsze szukajcie Jego oblicza.
Pamiętajcie o cudach, które On uczynił, *
o Jego znakach, o wyrokach ust Jego.
Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Potomkowie Abrahama, słudzy Jego, *
synowie Jakuba, Jego wybrańcy.
On, Pan, jest naszym Bogiem, *
Jego wyroki obejmują świat cały.
Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
Na wieki pamięta o swoim przymierzu, *
obietnicy danej tysiącu pokoleń,
o przymierzu, które zawarł z Abrahamem, *
przysiędze danej Izaakowi.
Refren: Pan Bóg pamięta o swoim przymierzu.
ŚPIEW PRZED EWANGELIĄ
Por. Ps 95 (94), 8a. 7d
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
Nie zatwardzajcie dzisiaj serc waszych,
lecz słuchajcie głosu Pańskiego.
Aklamacja: Chwała Tobie, Słowo Boże.
EWANGELIA
Abraham ujrzał mój dzień
✠ Słowa Ewangelii według Świętego Jana
Jezus powiedział do Żydów: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Jeśli ktoś zachowa moją naukę, nie zazna śmierci na wieki».
Rzekli do Niego Żydzi: «Teraz wiemy, że jesteś opętany, Abraham umarł, i prorocy – a Ty mówisz: „Jeśli ktoś zachowa moją naukę, ten śmierci nie zazna na wieki”. Czy Ty jesteś większy od ojca naszego, Abrahama, który przecież umarł? I prorocy pomarli. Kimże Ty siebie czynisz?»
Odpowiedział Jezus: «Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym. Ale jest Ojciec mój, co otacza Mnie chwałą, o którym wy mówicie: „Jest naszym Bogiem”. Lecz wy Go nie poznaliście. Ja Go jednak znam. Gdybym powiedział, że Go nie znam, byłbym podobnie jak wy kłamcą. Ale Ja Go znam i słowo Jego zachowuję. Abraham, ojciec wasz, rozradował się z tego, że ujrzał mój dzień – ujrzał go i ucieszył się».
Na to rzekli do Niego Żydzi: «Pięćdziesięciu lat jeszcze nie masz, a Abrahama widziałeś?»
Rzekł do nich Jezus: «Zaprawdę, zaprawdę, powiadam wam: Zanim Abraham stał się, Ja jestem».
Porwali więc kamienie, aby rzucić w Niego. Jezus jednak ukrył się i wyszedł ze świątyni.
Oto słowo Pańskie.